سيد علاء الدين محمد گلستانه
309
منهج اليقين (شرح نامه امام صادق ع به شيعيان) (فارسى)
شده و هر غرفه ، هزار درِ طلا دارد و بر هر درى ، فرشتهاى موكّل است و در آن جا فرشها بر بالاى يكديگر از حرير و ديباج به رنگهاى مختلف انداختهاند و در ميان آنها ، مُشك و كافور و عنبر بركرده ، و اين ، معنى قول الهى است كه فرموده : « وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ » ؛ « 1 » يعنى : فرشها كه بر روى يكديگر انداختهاند . و وقتى كه بندهء مؤمن به منازلى كه در بهشت براى او مقدّر شده ، داخل مىشود و بر سرِ او تاج پادشاهى و كرامت الهى مىگذارند ، او را حلّههاى طلا و نقره مىپوشانند و اكليل مرصّعى كه از مرواريد و ياقوت منظوم ساختهاند ، در زير تاج بر سر او مىگذارند و هفتاد حلّهء حرير به رنگهاى مختلف كه به طلا و نقره و مرواريد و ياقوت سرخ بافتهاند ، به ايشان مىپوشانند ، و اين ، معنى قول الهى است كه فرموده : « يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ » « 2 » . و چون « 3 » مؤمن بر روى تخت خود مىنشيند ، آن تخت از شادى به حركت مىآيد . بعد از آن كه در منازل خود قرار مىگيرد ، رخصت مىطلبد . فرشتهاى كه به رختهاى او موكّل است ، از براى مباركباد كرامت الهى كه نزد او آيد ، پس خدمتكاران آن مؤمن از حور و غلمان مىگويند كه : « بر جاى خود باش كه دوست خدا بر تخت خود تكيه كرده ، و حورىاى كه زوجهء اوست ، خود را از براى او مهيّا ساخته . پس صبر كن تا آن كه وقت شود » . بعد از آن ، حورى از خيمهء خود ، متوجّه او مىشود و كنيزان ، دور او را گرفته و هفتاد حلّه از مُشك و عنبر كه به ياقوت و مرواريد و زِبَرجَد بافتهاند ، پوشيده ، تاج كرامت الهى بر سر ، و نعلينى از طلا كه به ياقوت و مرواريد مرصّع كردهاند ، در پا ، و بندهاى نعلنيش از ياقوت سرخ . و چون نزديك به آن دوست خدا مىرسد ، اراده مىكند از شوق كه به استقبال او برخيزد . آن حورى مىگويد كه : اى دوست خدا ! اين ، روز زحمت و تَعَب نيست . تو از جا برمخيز كه من از براى تو مقدّر شدهام و تو از براى من . بعد از آن ، دست در گردن يكديگر مىكنند و پانصد سال از سالهاى دنيا در معانقه به سر مىبرند كه هيچيك را ملال حاصل نمىشود . بعد از آن كه او را اندك سستىاى حاصل مىشود ، بىآن كه ملال حاصل شود ، نگاه به گردن او مىكند ، مىبيند كه در گردن او قلّادهاى چند هست شبيه به قصبهاى از ياقوت سرخ ، و در ميان آنها لوحى است از مرواريد ، و بر آن جا نوشته است كه : اى ولىّ خدا ! تو دوست منى ، و من ، از جنس حورانم و دوست تو هستم و مشتاق تو بودهام و تو مشتاق من بودهاى .
--> ( 1 ) . سورهء واقعه ، آيهء 34 . ( 2 ) . سورهء حج ، آيهء 23 . ( 3 ) . الف و ب : - « چون » .